Η τρικομματική, εμφανίζει ως επιτυχίες όσα οι κυβερνήσεις της
μεταπολίτευσης πρέπει να ζητήσουν συγνώμη από τον ελληνικό λαό.
Θα μπορούσα να αναφέρω πολλές περιπτώσεις, αλλά θα
περιοριστώ στην ατζέντα που η ίδια η κυβέρνηση επιδιώκει να θέσει.
Ας αρχίσουμε από την επίσκεψη Σαμαρά στην Κίνα.
Για να δικαιολογήσει το ξεπούλημα, μιλά για εξωστρεφή χώρα,
για επενδύσεις και κέρδη για τη χώρα.
Δηλαδή έναν διεθνή αερολιμένα στην Κρήτη, που θα συνδέει Ελλάδα
– Αφρική – Ευρώπη, πρέπει να τον εκμεταλλεύονται ξένοι;
Δεν μπορεί να φέρει έσοδα στην Ελλάδα εάν είναι δημόσιος ή έστω εάν έχει τον πρώτο λόγο το ελληνικό δημόσιο;
Η κυβέρνηση, μιλά για πολύ καλές συμφωνίες
στην Κίνα, για λάδι και κρασί.
Το ελληνικό κρασί, ήδη θα έπρεπε να βρίσκεται δίπλα στις ακριβότερες
σαμπάνιες.
Θα έπρεπε να ντρέπονται. Θα έπρεπε να ζητήσουν συγνώμη γιατί
απέτυχαν στην προβολή των ελληνικών προϊόντων.
Το ίδιο ισχύει για το ελληνικό λάδι και πολλά άλλα ελληνικά
προϊόντα.
Ελληνικό λάδι φτάνει στις ΗΠΑ ως ιταλικό (ο Ούλοφ Πάλμε έπαιρνε
ελληνικό λάδι για το σπίτι του. Ελληνικά προϊόντα άλλοι ηγέτες. Το εκμεταλλεύτηκε
ποτέ επικοινωνιακά με μια φωτογραφία κάποια κυβέρνηση;).
Αντί να αποκεντρώσουν πολιτική και οικονομική εξουσία και οι
περιφερειάρχες με τις τοπικές κοινωνίες να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην προώθηση
των ελληνικών προϊόντων, πνίγουν κάθε προσπάθεια.
Προγράμματα που πέτυχαν στην περιφέρεια, τα «έπνιξαν» στην
Αθήνα. Τα απέσυραν στο Μαξίμου. Ισοπέδωσαν κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια που δεν
την ήλεγχαν και δεν είχαν πολιτικά οφέλη.
Αυτό αφορά και τον τουρισμό, γιατί η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει
τουρίστες 365 μέρες τον χρόνο. Και στην ενδοχώρα. Υπάρχει ο εναλλακτικός
τουρισμός, ο θρησκευτικός, τα χιονοδρομικά κέντρα κ.α.
Και πάλι όμως, αντί να ζητήσουν συγνώμη, ο Σαμαράς κάνει και
δηλώσεις για τον τουρισμό. Μέχρι και εκτίμηση για αριθμό τουριστών έκανε.
Υπερηφανεύονται για τη δήθεν αξιοποίηση των λιμανιών. Μα,
για τις συνδυασμένες μεταφορές – με έλεγχο και κέρδη για το δημόσιο – πρέπει να
ζητήσουν συγνώμη όλες οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης γιατί δεν προχώρησαν σε
αυτές και ζημιώθηκε εξαιτίας τους το ελληνικό δημόσιο.
Θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν τα εμπορικά λιμάνια και να
εξασφαλίσουν θέσεις εργασίας και να βάλουν εκατομμύρια στο δημόσιο ταμείο.
Όσον αφορά τον ΟΤΕ. Πόσες επενδύσεις έκαναν οι Γερμανοί στην
Ελλάδα; Πόσο προσφέρει στο γερμανικό ΑΕΠ ο ΟΤΕ;
Έκαναν νάνο τον γίγαντα ΟΤΕ, τον απαξίωσαν και τον ξεπούλησαν.
Το ίδιο κάνουν και με τον ΟΠΑΠ.
Ξεπουλούν το νερό. Το κοινωνικό αγαθό.
Όπου και αν ιδιωτικοποιήθηκε το νερό, έχασε την ποιότητά του, αυξήθηκε η τιμή του
και τελικά κρατικοποιήθηκε ξανά ή το ανέλαβαν οι δήμοι.
Δημιούργησαν – και είναι επιλογή τους – μια τριτοκοσμική δημόσια
διοίκηση για την ελέγχουν και καυχώνται για τις απολύσεις.
Στις περισσότερες χώρες, μπορεί κάποιος να ιδρύσει εταιρία
σε 24 ώρες μέσω ίντερνετ και στην Ελλάδα πρέπει να τρέχεις σε υπηρεσίες τουλάχιστον
ένα μήνα.
Αντί για συγνώμη, υπερηφανεύονται για απολύσεις (ρίχνοντας
και το σπέρμα της διχόνοιας κάνοντας συγκρίσεις με τον ιδιωτικό τομέα).
Όσον αφορά τους αυτοκινητόδρομους, η κυβέρνηση δίνει 400
εκατομμύρια ευρώ από τον ελληνικό λαό και ταυτόχρονα τον υποχρεώνει να πληρώνει
για ένα έργο που δεν υπάρχει και που ίσως κάποτε – όταν γίνει - το χρησιμοποιήσει.
Απλοποιημένα, αυτό σημαίνει ότι εάν κάποιος προτίθεται να ανοίξει
ένα κατάστημα, όσοι περνούν από τη γειτονιά, θα πρέπει να του δίνουν ένα ποσό,
γιατί ενδέχεται να γίνουν πελάτες του, όταν το λειτουργήσει.
Τόσο απλά, τόσο αλήτικα, συμπεριφέρονται σ’ αυτόν τον λαό. Κι
όμως έχουν το θράσος να του λένε ότι πρόκειται για ανάπτυξη.
Την ίδια ώρα, χαρίζουν ΦΠΑ σε ξένες εταιρίες και βγάζουν στο
σφυρί σπίτια και περιουσίες ανθρώπων που δεν μπορούν να πληρώσουν γιατί η ίδια
η κυβέρνηση τους φτωχοποίησε με τις πολιτικές της.
Μπορώ να αναφέρω πολλά παραδείγματα από το ’74 έως σήμερα αλλά
μένω στα «καμάρια» της κυβέρνησης.
Δεν είμαι δημόσιος υπάλληλος, ούτε υποστηρίζω ότι όλα πρέπει
να ελέγχονται από το δημόσιο.
Άλλο όμως επένδυση και άλλο ξεπούλημα που ζημιώνει το δημόσιο
και τελικά τον ελληνικό λαό.
Και αυτό κάνει η κυβέρνηση.
Παραχωρεί όλα τα εργαλεία ανάπτυξης σε ξένους (π.χ. ο ΟΤΕ θα
μπορούσε να είναι ο ελληνικός πρωταγωνιστής παγκοσμίως στην τεχνολογία) και
εμφανίζει τις πράξεις της ως ανάπτυξη.
Φυσικά κανείς δεν μας είπε το μηνιάτικο με το οποίο θα εργάζονται
οι Έλληνες στα… αναπτυξιακά έργα.
Ούτε θα ακούσουμε κάτι γι’ αυτό.
Γιατί απλά η ανάπτυξη του Σαμαρά, είναι μια απέραντη ΕΟΖ.
