Γράφει η Εύα Τσέδου
Εμένα δεν με αφορά, εγώ είμαι καλός στην δουλειά
μου, δεν είμαι επίορκος για να κινδυνεύω.
Επιτέλους
να αδειάσει το δημόσιο από τους άχρηστους και τους κλέφτες.
Ωραίες
δικαιολογίες για ακόμη μια φορά.
Είσαι
βέβαιος ότι θα απομακρυνθούν οι κλέφτες και οι άχρηστοι; Μήπως αυτοί έχουν
μπάρμπα και τρελό «βύσμα» και τελικά κινδυνεύεις και εσύ;
Είσαι
βέβαιος ότι αυτές θα είναι οι πρώτες και οι τελευταίες απολύσεις;
Είσαι
βέβαιος ότι δεν θα γίνει ότι έγινε με τους μισθούς και τα χαράτσια;
Μπορείς
να ζεις με συνεχείς εκβιασμούς;
Μπορείς
να δέχεσαι ακόμη να σε κυβερνούν ξένοι;
Εκτός των
απολύσεων ,των φόρων της αρπαγής του ορυκτού μας πλούτου, των αδικαχαμένων ζωών
τι άλλο χρειάζεσαι για να καταλάβεις ότι τα περιθώρια της ζωής σου στενεύουν;
Η ιστορία
μας δείχνει ένα πράγμα : κανένας πόλεμος που ξεκίνησε με θυσίες δεν είχε καλή
έκβαση ,ακόμη και αν έφερε νίκη ,έφερε και αποδεκατισμό, γιατί όλες οι
Ιφιγένειες κάποια στιγμή εκδικούνται.
